Landstede Basketbal ZAC

Het eerste damesteam van de basketballers van Landstede -ZAC zijn de competitie in het nieuwe jaar goed begonnen. In Nijmegen werd de wedstrijd tegen Trajanum met 53-63 gewonnen. Een lekker begin.

We beginnen zonder de nog steeds geblesseerde Marlous van den Bosch en de afwezige Pleuni de Boer. Josje Peters kan na een blessure gelukkig weer meedoen. We zetten meteen een goede verdediging neer en daar heeft de tegenstander het moeilijk mee. In de eerste minuten weten we onze vrije worpen maar gedeeltelijk te benutten. Alleen in de zesde minuut komt Trajanum een keer op voorsprong. Dan nemen wij het initiatief over en komen door een paar goed opgezette aanvallen op voorsprong. De tegenstander weet daar weinig tegenover te stellen en komen nauwelijks meer aan goede aanvallen toe. Ze moeten steeds in de laatste seconden een snel schot nemen en twee daarvan vallen goed. Na het eerste kwart leiden we met 11-16. In het tweede kwart blijft het van beide kanten rommelig. Het is niet altijd goed wat we laten zien. We zijn slordig in de afwerking, missen veel open kansen en spelen spelers aan in de bucket die niet vrij staan. We lopen een paar keer een fast break maar weten ons dan geen raad met de meerderheidssituatie. We maken het onszelf moeilijk en daardoor kan de tegenstander in ons spoor blijven. Wij weten weg te lopen naar een voorsprong van 9 punten, 19-28 maar die voorsprong geven we ook weer weg. Toch hebben we bij rust een marge van 6 punten, 25-31. In het derde kwart komen we met 32-45 voor. De tegenstander loopt te mekkeren tegen de scheidsrechters, ze vechten beslissingen aan, gaan in discussie en dat levert ze twee technische fouten op. Wij spreken af dat we niet meedoen aan het gezeur en spelen ons eigen spelletje. Ondanks het feit dat we niet echt goed spelen zetten we toch een paar mooie aanvallen neer. Twaalf punten verschil is het aan het einde van het derde kwart, 37-49. Marlies Verhoeff begint het derde kwart met een “drietje” en de buit lijkt binnen. Althans zo gaan we vervolgens spelen. In de achtste minuut lijkt de tegenstander nog een keer aan te haken, 53-60 maar we laten ons de kaas niet van het brood eten. We spelen onze tijd uit, scoren nog een paar keer uit vrije worpen en winnen met 53-63.

We hebben niet goed gespeeld vanavond. Rommelig en ongeorganiseerd, veel ballen vielen uit onze handen en verdedigend laten we steken vallen. We zeggen tegen elkaar dat het dan toch knap is dat we weten te winnen. Net op tijd wisten we het hoofd koel te houden en weer te scoren.

Door de overwinning blijven we middenmoter in de competitie. Aanstaande zaterdag spelen we thuis tegen Arnhem Eagles.

Scores: Marlies Verhoeff 25, Lincy Brummelhuis 10, Alissa Verhoeff 9, Josje Peters 8.

Jan Verhoeff

Afgelopen zaterdag speelde het damesteam van Landstede Zac in Zwolle tegen Twente
Buzzards. In de eerste wedstrijd werd in Hengelo met groot verschil verloren van Twente
Buzzards. Dat mocht niet nog een keer zo gebeuren. In de wedstrijdbespreking werden
de opdrachten goed doorgesproken. Het was aan dovemans oren gericht bleek achteraf.
Slecht rebounden in de verdediging leverde de tegenstander in de laatste minuut alsnog de
overwinning op, 49-51.

In het eerste kwart is het team niet scherp. Verdedigend hebben we niets in te brengen
want de tegenstander pakt alle rebounds voor onze neus weg. Bovendien snijden ze telkens
de bucket binnen en we zijn steeds een stap te laat om te voorkomen dat ze de bal aan
kunnen nemen. Weg alle afspraken van de wedstrijdbespreking. We klungelen maar wat
aan aanvallend is er geen enkel geloof in een goed schot. 8-18 is de stand na het eerste
kwart. Er worden stevige woorden gewisseld in een poging het team wakker te krijgen. Op
deze manier is het een kansloze missie. In het tweede kwart wordt de draad goed opgepakt.
Annmarie Altay begint met een driepunter en plotseling staan we er weer. Twente Buzzards
krijgt aanvallend niet zo heel veel meer voor elkaar en langzaam maar zeker kruipen
we dichterbij. In de zevende minuut van het tweede kwart komen we voor het eerst op
voorsprong, 23-20. Pas in de laatste minuut weet Twente Buzzards weer wat terug te doen.
Weer niet goed rebounden in de verdediging kost ons punten. Bij een stand van 23-23 is
het rust en zoeken we de kleedkamer op. In de tweede helft beginnen we weer niet goed.
Aanvallend lijden we keer op keer balverlies en komt er geen bal goed aan. Na 3 scores van
Twente Buzzards, die er aanvallend ook weinig van bakken, weten wij voor het eerst weer
het netje te vinden, 25-29. We maken het onszelf bijzonder moeilijk en de tegenstander
profiteert optimaal. Het verschil loopt op tot 7 punten, 29-36. Marlies Verhoeff scoort weer
een paar keer en Alissa Verhoeff maakt een buzzer beater en de stand na drie kwarten is
34-36. In het laatste kwart hebben wij het initiatief, het wordt 41-38 en dan is het stuivertje
wisselen. In de achtste minuut is het 49-46 en lijken wij aan het langste eind te gaan trekken.
We staan voor en er is geen vuiltje aan de lucht. Totdat we in de laatste minuut vijf keer een
verdedigingsrebound uit handen laten pakken of onze man niet goed uit boxen. En daar gaat
onze overwinning. We laten ons verdedigend compleet weg rebounden en de kaas van het
brood eten. We staan er letterlijk bij en kijken er naar. We verliezen met 49-51. En net als
een week eerder verliezen we door eigen domme schuld.

We staan nu ergens troosteloos in de middenmoot. De blik naar boven kunnen we voorlopig
wel vergeten. Daar zijn we nog lang niet aan toe. We hebben genoeg kwaliteit maar dat

komt er bij veel spelers gewoon niet uit. Gebrek aan inzet of aan zelfvertrouwen doet ons nu
al vijf keer de das om. 11 wedstrijden 12 punten. En we kunnen zoveel beter.

Eerst maar eens kerst en nieuwjaar vieren en in 2012 de draad maar weer oppakken. Want
er valt nog heel veel te halen.

Ik wens u allen goede en fijne dagen toe, en voor 2012 een gelukkig en gezond en
voorspoedig jaar.

Scores Marlies Verhoeff 18, Annamarie Altay 10.

Jan Verhoeff

Drie weken geleden waren de dames 1 van ZAC Basketbal ook in Tubbergen. Dankzij een tomeloze inzet wist ZAC toen met drie punten te winnen. Zaterdagavond opnieuw in Tubbergen, maar nu waren we in de eerste helft te beroerd om het ene been voor het andere te zetten. Dat kostte ZAC de overwinning. Het werd 63-60. En dan te bedenken dat ZAC in de laatste minuut van de wedstrijd nog 6 vrije worpen mocht nemen. De dames misten ze, op één na, allemaal.

Er is nog een groot verschil met drie weken geleden. Toen had Landstede Bassketbal ZAC twee scheidrechters die de meiden van Eurosped en ZAC lekker lieten ballen. Heerlijk. Geen gezeur, geen wanklank. Zaterdagavond hadden de basketbaldames er twee die dachten dat ZAC voor hen kwamen. Helemaal uit Zwolle (en een Urker delegatie die nog drie kwartier langer in de auto moet). Niet om lekker een wedstrijd te spelen maar om te genieten van de leiding. Het leverde de coach van de tegenstander bijna een technische fout op.

Vanwege het blessureleed in het team hebben we vanavond “oud gediende” Annemiek Greven weer in de gelederen. We kunnen vanavond in ieder geval met 8 spelers aan de slag. In het begin van de wedstrijd gaat het gelijk op. Er is wel een groot verschil tussen de twee teams. Wij ogen moe en niet geconcentreerd en Eurosped zit er vanaf het begin bovenop. Ze bestrijden ons met een felle man to man press. Wij hebben daar veel moeite mee. Bij een stand van 9-7 beginnen wij de grip op de wedstrijd te verliezen. de zevende minuut staan we in een time out om tegen elkaar te zeggen dat er meer beleving en bezieling in moet. Helaas, het is tegen dovemans oren gezegd. Eerst wordt naar de bal gekeken dan pas naar de tegenstander. Met name in de verdedigingsrebound worden we afgetroefd. De “lange” mensen bij ons laten de aanvallers voor zich komen. In Na een kwart staan we met 22-14 achter.

In het tweede kwart loopt Eurosped naar een voorsprong van 30-16. We realiseren ons heel even dat dit zo niet kan en komen terug tot 30-24. Opnieuw verslappen we, geen concentratie, geen inzet en bij rust staan we achter met 41-28. We hebben dan al een paar minuten in een zone verdediging gestaan om de aandacht op wat andere zaken te richten dan alleen te balen dat de aanval niks oplevert. In de rust ben ik degene die de vragen stelt. Met name wat er moet gaan gebeuren om het tij te keren. Van een van de spelers krijg ik de opmerking dat de organisatie van de aanval niet deugt. Over het gebrek aan inzet, slecht rebounden en vechtlust hoor ik niets.
In de tweede helft wordt het verschil in het derde kwart niet groter. We verdedigen iets beter in de man to man defense. Het derde kwart weten we ook te winnen, zij het slechts met twee punten, 57-46. Ik geef nog een keer aan dat we er in moeten blijven geloven en niet de “koppies” moeten laten hangen. 11 punten is niet onoverbrugbaar uiteindelijk. En zowaar, onder aanvoering van een scorende Marlies Verhoeff beginnen we aan de inhaalrace. In de zesde minuut van het vierde kwart scoort Eurosped het laatste punt van de wedstrijd, 63-55. In de negende minuut zijn we tot 4 punten genaderd, 63-59.

Dan begint het meest vreselijke wat je als team en coach kan overkomen. We krijgen in de laatste minuut twee vrij worpen, mis. Vervolgens wordt er een fout tegen ons gemaakt, weer twee vrije worpen, mis. Dan wordt er een opzettelijke fout tegen ons gemaakt. Twee vrije worpen en zijkant dus. Een vrije worp raak, 63-60. Time out. Ik besluit om te gaan voor de driepunter. Bal zijkant, innemen, schot mis. Geen rebound. Het blijft 63-60. Eurosped speelt de laatste aanval uit.
Ik heb me na de wedstrijd boos gemaakt over de laatste minuut. 5 van de 6 vrije worpen mis. Een unieke kans om een hele slechte wedstrijd toch nog in winst om te zetten. We moeten ons echter veel meer schamen voor de eerste helft. En dat niet alleen, we moeten er veel meer van willen leren. Spelers die het verschil moeten maken brengen niks extra’s. Marlies Verhoeff moet in de aanval bijna alleen de kar trekken. Zij is de enige die het gevecht in de bucket aangaat. Er is niemand die basket gericht speelt. We gaan wel de bucket in maar het doel is onduidelijk. We hebben vanavond de kans op de derde plek laten liggen. Die is voorlopig voor Eurosped.
Aanstaande zaterdag spelen we de laatste wedstrijd van 2011. Thuis tegen Twente Buzzards. Ben benieuwd of we wat geleerd hebben van de wedstrijd van afgelopen zaterdag.
Scores Marlies Verhoeff 30, Annamarie Altay 10, Lincy Brummelhuis 9.

Jan Verhoeff

De dames van ZAC hebben afgelopen zaterdag een ruime nederlaag geleden tegen koploper
Batouwe 2. De dames uit Bemmel kwamen met slechts 7 spelers naar Zwolle maar hadden
geen kind aan ZAC. Gebrek aan beleving en bezieling werd de dames van Zwolle fataal, 47-
71.

We spreken af om in de beginfase van de wedstrijd niet meteen te gaan lopen hollen en
snelle aanvallen te spelen maar vooral onze mensen vrij te spelen in de aanval om tot
goede schoten te komen. De tegenstander geeft weinig ruimte in de verdediging en we
komen moeilijk open omdat we niet goed gebruik maken van de screens. Batouwe weet er
aanvallend wel raad mee en de center van hun is nauwelijks af te stoppen. We geven aan
de buitenkant geen druk op de bal waardoor de ballen makkelijk inside kunnen worden
gespeeld. De tegenstander speelt snel, is scherp en zit er bovenop. Na een kwart kijken wij
tegen een achterstand aan van 7 punten, 12-19. In plaats van de mouwen op te stropen
en er een tandje bij te doen, gaan in het tweede kwart de “koppies” al hangen. In de
verdedigingsrebound hebben we werkelijk niets in te brengen en worden we op kinderlijke
wijze aan de kant gezet. Om nog maar niet te spreken van de ballen die wij inside missen in
onze aanval. De voorsprong van Batouwe bij rust is dan ook snel verklaard, 28-43. Uit nood
geboren schakelijken we na rust over op een zone verdediging. De tegenstander is even
de draad kwijt en scoort de eerste vijf minuten maar 7 punten. Omdat wij aanvallend het
volledig af laten weten kunnen we niet profiteren. Geen organisatie en geen zelfvertrouwen
bij het team waardoor ze zichzelf tekort doen. In de laatste drie minuten van het derde
kwart is Batouwe weer helemaal terug in de wedstrijd en we staan dan weer 20 punten
achter, 39-59. In het vierde kwart is de wedstrijd allang gespeeld. We geloven er niet meer in
en Batouwe doet rustig aan. We verliezen met 47-71 verdiend van een tegenstander die veel
beter en veel scherper is. Daar kunnen wij nog wel veel van leren.

Van Twente Buzzards, de andere koploper hebben we ruim verloren. Vanavond verliezen
we opnieuw ruim. Om tegen dit soort teams een vuist te kunnen gaan maken zullen we uit
een ander vaatje moeten gaan tappen. We moeten met veel meer lef en vertrouwen gaan
spelen. Aanstaande zaterdag gaan we naar Tubbergen om tegen Eurosped 2 aan te treden.
Een tegenstander die het tot nu toe heel goed doet in de competitie en er dit weekend in is
geslaagd om Twente Buzzards de eerste nederlaag toe te brengen.

Scores Marlies Verhoeff 15, Pleuni de Boer 11.

Jan Verhoeff